NOMA2

NOMA2 | LenelS2 VAR

Dowiedz się więcej

Sygnalizacja Włamania i Napadu

Detekcja intruzji
i logika reakcji w obiekcie

SSWiN wykrywa niepożądane zdarzenia w chronionym obszarze — ruch, otwarcie, tłuczenie, próbę sabotażu czy napad — i uruchamia procedury alarmowe zgodnie ze scenariuszem bezpieczeństwa obiektu. Stanowi warstwę wczesnego ostrzegania współpracującą z CCTV (weryfikacja obrazu), SKD (uzbrojenie strefowe) oraz centrum monitoringu. Dobór stopnia (Grade 1–4) wynika z klasy ryzyka wg PN-EN 50131-1.

Zapytaj o ofertę
SSWiN
System Sygnalizacji Włamania i Napadu — centrala, czujki i manipulator

SSWiN klasy Grade 3 dla obiektów enterprise

Projektujemy i realizujemy systemy

Centrale alarmowe
Czujki
Transmisja alarmowa
Integracja systemowa
1

Rola SSWiN w obiekcie: strefy, klasa ryzyka i Grade wg PN-EN 50131

System sygnalizacji włamania i napadu odpowiada za wykrycie zdarzeń naruszających integralność chronionej przestrzeni i uruchomienie procedur alarmowych dopasowanych do profilu ryzyka. Poprawnie zaprojektowany system oddziela strefy dozoru, różnicuje czułość detekcji oraz utrzymuje przewidywalną reakcję niezależnie od pory doby i trybu pracy obiektu.

Strefy i klasa ryzyka

Projekt SSWiN zaczyna się od rozpoznania funkcji obiektu, wartości chronionych aktywów oraz charakterystyki zagrożeń zewnętrznych i wewnętrznych. Na tej podstawie definiuje się strefy — obwodowe, dozoru wewnętrznego, stref krytycznych — oraz ich klasę ryzyka, która determinuje dobór urządzeń i topologię systemu.

Stopnie ochrony (Grade 1–4)

PN-EN 50131-1 definiuje cztery stopnie zabezpieczenia odpowiadające zakładanemu poziomowi wiedzy i wyposażenia intruza. Grade 2 to standard dla małych i średnich obiektów, Grade 3 — obiekty komercyjne, bankowe, wyższego ryzyka, Grade 4 — infrastruktura krytyczna, mienie wysokiej wartości, obiekty militarne.

Klasa środowiskowa

Urządzenia SSWiN dobierane są zgodnie z klasą środowiskową (I–IV wg PN-EN 50130-5) opisującą warunki pracy — wilgotność, temperaturę, ekspozycję na zakłócenia elektromagnetyczne. W obiektach przemysłowych, chłodniach, halach produkcyjnych klasyfikacja decyduje o trwałości i niezawodności detekcji.

Norma odniesienia

PN-EN 50131 to rodzina norm definiujących wymagania dla systemów alarmowych — od ogólnych zasad projektowania (50131-1), przez wymagania dla central (50131-3), czujek ruchu (50131-2-2/2-4), urządzeń powiadamiania (50131-4), aż po zasilanie (50131-6) i instalację (50131-7). Projekt SSWiN musi wykazać zgodność z odpowiednimi częściami normy dla zakładanego Grade'a — od doboru komponentów, przez topologię linii, po klasę sygnału transmisji alarmu do odbiorcy zewnętrznego.

2

Czujki i urządzenia: dobór fizyki detekcji do zagrożenia

Skuteczność SSWiN zależy od dopasowania fizyki detekcji do specyfiki chronionej przestrzeni — rozkładu pomieszczeń, warunków środowiskowych oraz wzorców ruchu pracowników. Katalogowy dobór czujek jest zawodny: czujka źle dopasowana generuje alarmy fałszywe (osłabiające czujność operatora) lub omija rzeczywiste zagrożenie.

Wykrywają zmiany promieniowania podczerwonego generowane przez poruszającego się człowieka — element piroelektryczny rejestruje różnicę temperatur względem tła. Dobór obejmuje kąt i zasięg charakterystyki (korytarzowa / szerokokątna / sufitowa 360°), gęstość wiązek i parametry kompensacji temperaturowej. W pomieszczeniach z promieniowaniem słonecznym, przeciągami lub ruchomymi elementami (zwierzęta, gałęzie, klapy) PIR samodzielnie generuje fałszywe alarmy — wymaga wtedy zastąpienia detekcją wielokryterialną. W Grade 3 stosuje się modele z kontrolą kierunku, detekcją sabotażu optycznego (anti-masking) oraz korektą antycholinową.

3

Architektura systemu: centrale, ekspandery, linie i transmisja

Architektura SSWiN musi być projektowana w sposób umożliwiający skalowanie, odporność na pojedyncze awarie oraz przewidywalną reakcję w warunkach degradacji (zanik sieci, uszkodzenie linii, sabotaż urządzenia). Każdy element systemu ma określony udział w łańcuchu od detekcji zdarzenia do informacji dotarcia alarmu do centrum monitoringu.

Łańcuch sygnału alarmowego

Czujka
1
Linia
2
Ekspander
3
Centrala
4
Transmisja
5
Monitoring
6
1

Centrala alarmowa

Mózg systemu — przetwarza sygnały z linii dozorowych, realizuje logikę uzbrojenia i alarmowania, przechowuje konfigurację stref i użytkowników. W Grade 3+ wymagana jest samodiagnostyka, pamięć zdarzeń minimum 1000 pozycji oraz redundantne zasilanie (sieć + akumulator 12 h / 60 h w zależności od klasy).

2

Linie przewodowe i magistrale adresowe

Czujki podłączane są w topologii dozorowej z kontrolą ciągłości linii (rezystancja EOL/DEOL). W Grade 3 stosuje się linie bilansowane 2EOL/NC/NO wykrywające próbę zwarcia i przerwania przewodu. Magistrale adresowe umożliwiają komunikację dwukierunkową z urządzeniami peryferyjnymi i weryfikację ich stanu w czasie rzeczywistym.

3

Ekspandery i moduły rozszerzeń

Rozszerzają liczbę linii dozorowych, wyjść sterujących i wejść PGM bez wymiany centrali. Typowe moduły to ekspandery wejść, wyjść przekaźnikowych oraz komunikacyjne (GSM/Ethernet). Moduły radiowe (pasmo 868 MHz, szyfrowanie AES-128, komunikacja dwukierunkowa) pozwalają dołączać czujki bezprzewodowe tam, gdzie instalacja kablowa jest niemożliwa lub nieopłacalna.

4

Manipulatory i urządzenia obsługi

LCD/LED, dotykowe, z czytnikiem zbliżeniowym lub biometryczne — realizują uzbrajanie i rozbrajanie stref, podgląd stanu, przegląd pamięci zdarzeń. Dla komfortu użytkowników udostępnia się aplikacje mobilne z push notification i zdalnym sterowaniem przez chmurę producenta.

5

Zasilanie i podtrzymanie

Zasilacz buforowy z akumulatorem szczelnym (SLA/VRLA) zapewnia autonomię systemu przy zaniku sieci. Grade 2 — minimum 12 h podtrzymania, Grade 3 — 60 h, z ograniczeniem czasu reakcji na zanik sieci. W dużych instalacjach stosuje się rozproszone zasilacze przy ekspanderach, co redukuje spadki napięcia i upraszcza okablowanie.

Architektura komponentowa SSWiN

Dla orientacji w architekturze realnych systemów zestawiamy elementy SSWiN według ich funkcji — centrale i klasy zabezpieczenia oraz detekcję, łączność radiową i transmisję alarmu. Dobór konkretnych urządzeń (Grade 2–4) prowadzimy niezależnie od producenta, zgodnie z PN-EN 50131.

Grupa

Centrale i klasy zabezpieczenia

EN 50131

Jednostka centralna SSWiN dobierana do wymaganej klasy (Grade) i liczby linii dozorowych.

Zakres: Grade 2–4 · skalowanie wejść

Centrale

Skalowane liczbą wejść i stref, dobierane do wymaganej klasy Grade 2–4 wg EN 50131

Ekspandery

Moduły rozszerzeń wejść/wyjść oraz magistrale adresowe — zwiększają pojemność bez wymiany centrali

Manipulatory

LCD/dotykowe, z czytnikiem zbliżeniowym lub biometrią; w Grade 3 osobna autoryzacja uzbrajania i dostępu do pamięci zdarzeń

Zasilanie

Zasilacze buforowe z nadzorem akumulatora i komunikacją magistralną (EN 50131-6)

Grupa

Detekcja, radio i transmisja alarmu

EN 50131

Czujki, łączność bezprzewodowa i tor transmisji alarmu do stacji monitorowania.

Zakres: Czujki · radio 868 MHz · ATS

Czujki

PIR, dualne PIR+MW, kurtyny, zewnętrzne i sejsmiczne — z anti-maskingiem i nadzorem sabotażu

System radiowy

Dwukierunkowy, szyfrowany AES-128, pasmo 868 MHz, z anti-jammingiem i repeaterami

Transmisja alarmu

Tor IP + GSM (dual-path) o klasie ATS dobranej wg EN 50136 (np. ATS 4–6)

Integracja

Współpraca z SKD (uzbrajanie wspólne) i BMS przez BACnet/Modbus; powiadomienia w aplikacji/chmurze

Zrealizowane wdrożenia SSWiN

Zobacz, jak projektujemy i integrujemy SSWiN w realnych obiektach — od banków i centrów logistycznych po zakłady produkcyjne.

Zobacz nasze realizacje
4

Obsługa i scenariusze: manipulatory, aplikacje, harmonogramy

Projektując SSWiN trzeba jasno zdefiniować, jak użytkownicy wchodzą w interakcję z systemem oraz jakie profile pracy są dostępne w różnych fazach życia obiektu. Błędy w tej warstwie powodują frustrację użytkowników, omyłkowe alarmy i — w konsekwencji — obniżoną skuteczność reakcji na zdarzenia rzeczywiste.

Urządzenia obsługi

1

Manipulatory LCD i dotykowe

Stacjonarne urządzenia obsługi z wyświetlaczem graficznym, klawiaturą numeryczną i często czytnikiem zbliżeniowym. W Grade 3 wymagana jest osobna autoryzacja do uzbrajania i do dostępu do pamięci zdarzeń.

2

Piloty radiowe i breloki

Kompaktowe urządzenia do uzbrajania/rozbrajania i wywołania alarmu napadowego (przycisk panic). Stosowane dla użytkowników mobilnych i w mniejszych obiektach, szyfrowane (AES, rolling code).

3

Aplikacje mobilne

Sterowanie systemem z poziomu smartfona przez chmurę producenta — uzbrajanie zdalne, podgląd stanu stref, push notification o alarmach, integracja z kamerami. Wymagają uwierzytelnienia dwuskładnikowego.

4

Czytniki zbliżeniowe i biometria

Autoryzacja kartą MIFARE, pilotem RFID lub odciskiem palca bezpośrednio przy wejściu do strefy. W obiektach z SKD często realizuje się uzbrajanie wspólne — to samo poświadczenie uruchamia rozbrojenie i otwarcie drzwi.

Scenariusze pracy

Away (pełne uzbrojenie)

Wszystkie strefy aktywne, czujki ruchu włączone, obiekt opuszczony. Reakcja standardowa — alarm lokalny, powiadomienie do centrum monitoringu.

Stay (nocne / obecności)

Uzbrojenie stref obwodowych (drzwi, okna, kurtyny), czujki ruchu w pomieszczeniach nieużywanych — reszta wyłączona. Umożliwia swobodne poruszanie się po części obiektu bez wyzwalania alarmu.

Night (nocny)

Wariant Stay z automatyczną aktywacją o ustalonej godzinie i dodatkowymi restrykcjami (np. blokada niektórych manipulatorów). Typowy scenariusz dla obiektów mieszkalnych i hotelowych.

Custom (zmianowe / warunkowe)

Profile uzbrojenia zależne od dnia tygodnia, harmonogramu zmian, obecności uprawnionego personelu lub sygnałów zewnętrznych (SKD, BMS). Pozwalają dopasować system do rzeczywistego rytmu pracy obiektu.

5

Integracje z systemami bezpieczeństwa i automatyki

SSWiN osiąga pełną wartość operacyjną dopiero jako element zintegrowanego środowiska systemów bezpieczeństwa. Integracje pozwalają przełożyć zdarzenia alarmowe na skoordynowane reakcje całej infrastruktury obiektu — bez ryzyka konfliktów scenariuszy i opóźnień w reakcji.

SSWiN + CCTV

Zdarzenia alarmowe są automatycznie korelowane z materiałem wideo — operator centrum monitoringu otrzymuje sekwencję klatek z momentu wyzwolenia wraz z live streamem.

Efekt integracji

Weryfikacja obrazowa alarmu — mniej interwencji zbędnych, szybsza reakcja przy prawdziwym zagrożeniu.

SSWiN + SKD

Ten sam akt poświadczenia (karta, PIN, biometria) realizuje rozbrojenie strefy SSWiN i otwarcie drzwi — ergonomia dla użytkownika, spójność logiki dla systemu.

Efekt integracji

Wspólne uzbrojenie i dostęp — koniec z „zapomnianym” uzbrojeniem i otwieranymi strefami bez autoryzacji.

SSWiN + SSP / PPOŻ

Alarm pożarowy może automatycznie inhibitować SSWiN w strefie ewakuacji (blokada drzwi przez SKD nie działa), natomiast alarm napadowy nie może być maskowany przez test SSP.

Efekt integracji

Priorytety bezpieczeństwa życia ponad ochroną mienia, bez konfliktów scenariuszy.

SSWiN + BMS

Informacja o uzbrojeniu/rozbrojeniu stref przekazywana jest do BMS — umożliwia automatyczne obniżenie temperatury, wyłączenie oświetlenia i wentylacji w strefach opuszczonych.

Efekt integracji

Integracja dla oszczędności energii — rzeczywista obecność, a nie harmonogram, steruje instalacjami.

6

Transmisja i monitoring: EN 50136, klasy ATS, centrum EN 50518

Alarm, który nie dotrze do odbiorcy w określonym czasie — albo nie dotrze wcale — jest alarmem bezwartościowym. Norma PN-EN 50136 definiuje klasy Alarm Transmission System (ATS) precyzujące maksymalny czas przekazania sygnału, wymagania dotyczące redundancji oraz sposobu nadzoru nad dostępnością transmisji. Centrum monitoringu, do którego trafia sygnał, musi spełniać wymagania EN 50518 (bezpieczeństwo obiektu, redundancja systemów, kwalifikacje operatorów).

Normy odniesienia

PN-EN 50136

Określa wymagania dla systemów transmisji alarmów — klasę ATS, maksymalny czas doręczenia, dopuszczalny czas nadzoru i procedurę reakcji na utratę łączności.

PN-EN 50518

Opisuje wymagania dla centrum monitorowania alarmów — konstrukcja pomieszczeń, redundancja systemów, procedury operatorskie, kwalifikacje personelu.

Klasy ATS i czasy doręczenia

ATS 2

Zalecenie

Grade 1–2

Maks. czas przekazania

25 s

Raportowanie usterki

120 s

Jednostronna, jeden tor transmisji. Obiekty mieszkalne i najprostsze komercyjne.

ATS 3

Zalecenie

Grade 2

Maks. czas przekazania

20 s

Raportowanie usterki

60 s

Dwustronna, jeden tor. Standard dla małych i średnich obiektów biurowych.

ATS 4

Zalecenie

Grade 3

Maks. czas przekazania

10 s

Raportowanie usterki

30 s

Dwustronna, dwa niezależne tory (np. IP + GSM). Obowiązkowa dla Grade 3.

ATS 6

Zalecenie

Grade 4

Maks. czas przekazania

10 s

Raportowanie usterki

20 s

Dwustronna, dwa tory z niezależnym zasilaniem. Infrastruktura krytyczna.

Od obwodu po
transmisję — nasze wdrożenia SSWiN w praktyce

Banki, centra logistyczne, zakłady produkcyjne i obiekty wysokiego ryzyka. Każdy budynek wymaga indywidualnej analizy zagrożeń oraz doboru stopnia ochrony Grade 2–4. Zobacz case studies, w których zintegrowaliśmy SSWiN z CCTV, SKD oraz transmisją do centrum monitoringu — jeden spójny łańcuch detekcji, weryfikacji i reakcji.